સનાતનનાં સ્ત્રી પ્રતીકો પ્રત્યે તિરસ્કાર, હિંદુ વિરોધ અને નફરત: ઇસ્લામમાં અનિવાર્ય ન હોવા છતાં ગાયની કુરબાની પર મુસ્લિમોનો આટલો આગ્રહ કેમ?

ભારત એ વિવિધ સંપ્રદાયો અને સંસ્કૃતિઓ ધરાવતો દેશ છે. બંધારણ અનુસાર ભારત એક બિનસાંપ્રદાયિક દેશ છે, પરંતુ તેની સાંસ્કૃતિક જડો સદીઓથી સનાતન પરંપરાઓ અને માન્યતાઓ સાથે જોડાયેલી રહી છે. આવી સ્થિતિમાં કેટલીકવાર મજહબી માન્યતાઓના ટકરાવને કારણે વિવાદો સર્જાય છે, જેમાં ‘ગૌહત્યા’નો મુદ્દો પણ સામેલ છે.

ઈદ-ઉલ-અઝહા એટલે કે બકરીદના દિવસે મુસ્લિમ સમુદાયમાં કુરબાની આપવાની પરંપરા છે, જેમાં સામાન્ય રીતે બકરાં અને અન્ય કેટલાક પ્રાણીઓની કુરબાની આપવામાં આવે છે. જોકે, સમયસમય પર ગાયની કુરબાનીને લઈને વિવાદો સામે આવતા રહ્યા છે. આવા કેટલાક કિસ્સાઓમાં મામલો અદાલતો સુધી પણ પહોંચ્યો છે, જ્યાં ગાયની કુરબાની આપવાની મંજૂરી માંગવામાં આવી હતી.

દરમિયાન, તાજેતરમાં જ કલકત્તા હાઇકોર્ટે એ તમામ અરજીઓને ફગાવી દીધી છે જેમાં બકરીદના અવસરે ગાય અને બળદની કુરબાની પર પ્રતિબંધ મૂકતા નોટિફિકેશનને પડકારવામાં આવ્યું હતું. આ અરજીઓ કરનારાઓમાં તૃણમૂલ કોંગ્રેસ અને માર્ક્સવાદી કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટી સાથે જોડાયેલા પક્ષો પણ સામેલ હતા.

વાસ્તવમાં, પશ્ચિમ બંગાળમાં ભાજપ સરકારે ઈદ-ઉલ-અઝહા દરમિયાન ગાય અને બળદની કુરબાની પર પ્રતિબંધ મૂકતું નોટિફિકેશન બહાર પાડ્યું હતું. હાઇકોર્ટે આ નિર્ણયને યોગ્ય ઠેરવતા કહ્યું કે ગાયની કુરબાની એ ઈદ-ઉલ-અઝહાનો કોઈ અનિવાર્ય ભાગ નથી અને ઇસ્લામમાં પણ તેને જરૂરી ગણાવવામાં આવી નથી. આ પૂર્વે 27 મેના રોજ મદ્રાસ હાઇકોર્ટે પણ આવો જ ચુકાદો આપ્યો હતો.

બંધારણમાં ગૌ-રક્ષણ અને અદાલતોના મહત્વના ચુકાદા

ભારતના બંધારણમાં ગાયોની સુરક્ષા માટે ખાસ જોગવાઈ કરવામાં આવી છે. બંધારણની કલમ 48 હેઠળ રાજ્ય સરકારોને એવો પ્રયત્ન કરવા માટે કહેવામાં આવ્યું છે કે ગાય, વાછરડાં અને દૂધ આપતા કે ખેતીમાં કામ આવતા પશુઓની કતલ પર રોક લગાવવામાં આવે. આ જોગવાઈ રાજનીતિના માર્ગદર્શક સિદ્ધાંતોનો (DPSP) એક ભાગ છે. જોકે આ નિયમ કાયદાકીય રીતે ફરજિયાત નથી, પરંતુ સરકારોને કાયદા અને નીતિઓ બનાવતી વખતે આ બાબત ધ્યાનમાં રાખવાની સલાહ આપવામાં આવી છે.

દેશના ઘણા રાજ્યોમાં ગૌહત્યા પર પ્રતિબંધ મૂકતા કાયદા લાગુ છે, પરંતુ કેરળ, કેટલાક પૂર્વોત્તર (નોર્થ-ઈસ્ટ) રાજ્યો અને પશ્ચિમ બંગાળમાં ગૌહત્યા પર સંપૂર્ણ પ્રતિબંધ નહોતો.

ગૌહત્યાને લઈને અદાલતોએ પણ કેટલાક મહત્વના ચુકાદા આપ્યા છે. વર્ષ 1975માં ‘મોહમ્મદ હનીફ કુરેશી અને અન્ય વિરુદ્ધ બિહાર રાજ્ય’ના કેસમાં સુપ્રીમ કોર્ટની 5 જજોની બંધારણીય બેન્ચે ઉત્તર પ્રદેશ, બિહાર અને મધ્ય પ્રદેશમાં ગૌહત્યા પરના પ્રતિબંધને પડકારતી અરજીઓ પર સુનાવણી કરી હતી. અરજી કરનારાઓએ આ પ્રતિબંધને પોતાના મૂળભૂત અધિકારોનું ઉલ્લંઘન ગણાવ્યું હતું.

જોકે, સુપ્રીમ કોર્ટે પોતાના ચુકાદામાં સ્પષ્ટ કર્યું કે ગાયની કુરબાની આપવી એ ઇસ્લામનો કોઈ અનિવાર્ય કે જરૂરી ભાગ નથી. તેથી બંધારણની કલમ 25 હેઠળ મળતા ધાર્મિક સ્વતંત્રતાના અધિકારનો સવાલ આ બાબતમાં ઊભો થતો નથી.

ત્યારબાદ વર્ષ 2005માં ‘ગુજરાત રાજ્ય વિરુદ્ધ મિર્ઝાપુર મોતી કુરેશી કસાબ જમાત’ના કેસમાં સુપ્રીમ કોર્ટની 7 જજોની બેન્ચે પણ એક મોટો ચુકાદો આપ્યો હતો. અદાલતે ‘બૉમ્બે એનિમલ પ્રિઝર્વેશન (ગુજરાત સુધારો) કાયદો, 1994′ને બંધારણીય રીતે સાચો ઠેરવ્યો હતો. આ કાયદા હેઠળ ગાયો અને બળદોની કતલ પર સંપૂર્ણ પ્રતિબંધ મૂકવામાં આવ્યો હતો, જેને કોર્ટે યોગ્ય ગણાવ્યો હતો.

બંધારણ અને અદાલતો અનુસાર ન થવી જોઈએ ગૌહત્યા, પરંતુ મુસ્લિમ સમુદાયનો એક વર્ગ આ બાબતે નથી સહમત

ઇસ્લામિક માન્યતા અનુસાર ઈદ-ઉલ-અઝહા (બકરીદ) પ્રોફેટ ઇબ્રાહિમના અલ્લાહ પ્રત્યેના સમર્પણની યાદમાં ઉજવવામાં આવે છે. એવી માન્યતા છે કે ઇબ્રાહિમ પોતાના પુત્ર ઇસ્માઇલની કુરબાની આપવા પણ તૈયાર થઈ ગયા હતા. જોકે આજે મુસ્લિમ સમુદાય બરાબર એ જ રીતે તેમનું અનુકરણ કરતો નથી (એટલે કે પુત્રની જગ્યાએ પશુની કુરબાની આપવામાં આવે છે). કુરાન અનુસાર ઈદ-ઉલ-અઝહા પર બકરાં, ઘેટાં, ગાય, ભેંસ અને ઊંટની કુરબાની આપી શકાય છે.

જોકે, કુરાનમાં ક્યાંય પણ ખાસ કરીને ગાયની કુરબાની આપવાને ફરજિયાત કે અનિવાર્ય ગણાવવામાં આવી નથી, ભલે ગૌમાંસ ખાવાને ‘હલાલ’ માનવામાં આવતું હોય. આમ જ્યાં એક તરફ બંધારણના માર્ગદર્શક સિદ્ધાંતો (DPSP) અને અદાલતોએ ગૌહત્યા પર પ્રતિબંધ મૂકવાની વાત કહી છે, ત્યાં બીજી તરફ, મુસ્લિમ સમુદાયનો એક વર્ગ આ જોગવાઈઓ પર ધ્યાન આપ્યા વિના ગાયોની કુરબાની આપે છે, જેનાથી હિંદુઓની ધાર્મિક લાગણીઓ દુભાઈ શકે છે.

જે હિંદુઓ માટે ‘અઘ્ન્યા’ છે, તે મુસ્લિમો માટે ‘હલાલ’

હિંદુ સનાતન પરંપરામાં ગાયને ગૌમાતા તરીકે પૂજનીય માનવામાં આવે છે. ગાયને માતૃત્વ, પોષણ, પવિત્રતા, અહિંસા અને જીવનનાં પ્રતીક ગણવામાં આવી છે. વેદોમાં ગાયને ‘અઘ્ન્યા’ કહેવામાં આવી છે, જેનો અર્થ થાય છે- ‘જેને ક્યારેય મારી ન શકાય કે નુકસાન ન પહોંચાડી શકાય’. હિંદુ ગ્રંથો, ખાસ કરીને ‘ઋગ્વેદ’ અને ‘અથર્વવેદ’માં ગાયને સમૃદ્ધિ, પવિત્રતા, દિવ્યતા અને જીવનના નિર્વાહ સાથે જોડવામાં આવી છે. વૈદિક યજ્ઞો અને અન્ય ધાર્મિક વિધિઓમાં ગાયના દૂધ અને તેમાંથી બનતી વસ્તુઓનું વિશેષ મહત્વ દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

ઋગ્વેદમાં (1.164.27) લખ્યું છે કે– ‘अघ्न्येयं सा व॑र्धतां महते सौभ॑गाय’ જેમાં સ્પષ્ટપણે કહેવામાં આવ્યું છે કે ગાય અઘ્ન્યા (ન મારવા યોગ્ય) છે અને તે સ્વાસ્થ્ય તેમજ સમૃદ્ધિ લાવે છે. વેદોની કેટલીક વ્યાખ્યાઓમાં ગૌહત્યા કરનારાઓ માટે કડક સજાનો ઉલ્લેખ પણ જોવા મળે છે.

જોકે, સદીઓ સુધી થયેલા ઇસ્લામી આક્રમણો, બ્રિટિશ શાસન અને દાયકાઓ સુધી રહેલા કોંગ્રેસના શાસન પછી રાજકીય ફાયદા માટે મુસ્લિમોને ખુશ કરવાની નીતિના કારણે હિંદુ માન્યતાઓ, પરંપરાઓ અને ગૌરવને દબાવી દેવામાં આવ્યા છે. બીજી તરફ મુસ્લિમોનો આગ્રહ ગાયની કુરબાની આપવા પર જ રહે છે.

સનાતનના સ્ત્રી પ્રતિનિધિત્વનું ઇસ્લામી અપમાન

નવેમ્બર 2023માં અમરેલી સેશન્સ કોર્ટે ત્રણ મુસ્લિમ પુરુષો કાસિમ હાજી સોલંકી, સત્તાર ઇસ્માઇલ સોલંકી અને અકરમ હાજી સોલંકીને ગૌહત્યાના ગુનામાં આજીવન કેદની સજા ફટકારી હતી. એક બાતમીદારની માહિતીના આધારે બહારપરા ગામના મોતાખટકીવાડ વિસ્તારમાં આવેલા એક ઘર પર દરોડો પાડવામાં આવ્યો હતો, જ્યાં પોલીસને આ ત્રણેય આરોપીઓના ઘરેથી 40 કિલો માંસ મળી આવ્યું હતું.

માર્ચ 2025માં ઉત્તર પ્રદેશના શામલી જિલ્લાના એક ગામમાં ખેતરમાંથી પોલીસને વાછરડાના અવશેષો મળ્યા હતા. આ મામલામાં સમીર નામના વ્યક્તિને રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા અધિનિયમ (NSA) હેઠળ આજીવન કેદની સજા કરવામાં આવી હતી, કારણ કે તેણે ગત વર્ષે હોળીના તહેવાર દરમિયાન જંગલમાં બે વાછરડાં અને એક ગાયની કતલ કરી હતી.

આ જ વર્ષના ફેબ્રુઆરી મહિનામાં ગુજરાતના સુરતમાં ગૌહત્યા રોકવા માટે ચલાવવામાં આવી રહેલા એક અભિયાન દરમિયાન મુસ્લિમ ટોળાએ હિંદુ ગૌરક્ષકો અને પોલીસ પર ધારધાર હથિયારો વડે હુમલો કર્યો હતો. રાજ્યમાં ગૌહત્યા પર કડક પ્રતિબંધ હોવા છતાં મુસ્લિમ કસાઈઓ ઇસ્લામિક મહિના રમઝાન દરમિયાન ગાયોની કતલ કરવા માંગતા હતા.

27 ફેબ્રુઆરીના રોજ અલ્હાબાદ હાઇકોર્ટે ઉત્તર પ્રદેશના જાલૌનમાં હિંદુ તહેવાર નવરાત્રિ દરમિયાન ગાયોની કતલ કરવાના આરોપમાં સિકંદર, સૈયદ અલી અને હસનૈનની અટકાયતને યોગ્ય ઠેરવી હતી. પોલીસે આ ત્રણેય આરોપીઓની 31 માર્ચે ધરપકડ કરી હતી અને તેમની પાસેથી આશરે 2-3 ક્વિન્ટલ ગૌમાંસ, છરીઓ તથા અન્ય સામગ્રી જપ્ત કરી હતી. આવા અસંખ્ય કિસ્સાઓ સામે આવ્યા છે જેમાં ગાયોના અવશેષો ગટરો અને અવાવરુ જગ્યાઓ પર ફેંકાયેલા મળ્યા હોય અને તપાસમાં મુસ્લિમ વ્યક્તિઓ દોષિત સાબિત થયા હોય.

મંદિરો પાસે માંસ ફેંકવાની અને ગૌમાંસ વેચવાની ઘટનાઓ

છેલ્લા કેટલાક વર્ષોમાં મંદિરોની સામે માંસના ટુકડા ફેંકવાની ઘટનાઓમાં ઘણો વધારો થયો છે અને મોટાભાગના કિસ્સાઓમાં મુસ્લિમ વ્યક્તિઓ દોષિત સાબિત થયા છે. આસામના મુસ્લિમ બહુમતી ધરાવતા ધુબરી વિસ્તારમાં વર્ષ 2025માં બકરીદના દિવસે એક હનુમાન મંદિર પાસે ગાયનું માથું મળી આવ્યું હતું.

આસામના જ શ્રીભૂમિ જિલ્લામાં એક હિંદુ બહુમતીવાળા વિસ્તારમાં આવેલા હિંદુ મંદિર પાસે પણ બકરીદના દિવસે ગાયની કતલ કરવામાં આવી હતી. ગોલપારામાં હઝરત અલી અને અન્ય 4 લોકોએ કાળી મંદિર પાસે ગાયનું કપાયેલું માથું ફેંક્યું હતું. જૂન 2025માં આસામના લખીમપુરમાં નમાજ પઢવાની જગ્યા પાસે ગાયની ખોપરીઓ મળી આવ્યા બાદ 7 મુસ્લિમ પુરુષોની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી. આ ઉપરાંત, ઑક્ટોબર 2024માં કટ્ટરપંથીઓએ નવરાત્રિની શોભાયાત્રા દરમિયાન હિંદુઓ પર માંસના ટુકડા ફેંક્યા હતા. વર્ષ 2021માં દિલ્હીના કાલિંદી કુંજમાં 4 ગાયોની કતલ કરવામાં આવી હતી અને તેના અવશેષો મંદિર પાસે ફેંકી દેવામાં આવ્યા હતા.

ઑપઇન્ડિયાએ તાજેતરના વર્ષોમાં ઉત્તર પ્રદેશ, ઝારખંડ અને અન્ય રાજ્યોમાંથી પણ આવી જ ઘટનાઓ નોંધી છે, જેમાં હિંદુ મંદિરોની અંદર ગૌમાંસ, કપાયેલા માથા અને અન્ય અવશેષો ફેંકવામાં આવ્યા હતા. આ કૃત્યો સ્પષ્ટપણે હિંદુઓ અને તેમની ધાર્મિક આસ્થાની મજાક ઉડાવવા માટે કરવામાં આવ્યા હતા.

બકરીદ પર ગાયની કતલ કરવા અને મંદિરોમાં ગાયના અવશેષો ફેંકવા સિવાય એવા કિસ્સા પણ સામે આવ્યા છે જેમાં મુસ્લિમો હિંદુઓને ગૌમાંસ ભરેલા સમોસા વેચતા પકડાયા હોય. એપ્રિલ 2024માં ગુજરાત પોલીસે વડોદરાની ‘હુસૈની સમોસા સેન્ટર’ નામની દુકાન પર દરોડો પાડ્યો હતો અને ગોમાંસ ભરેલા સમોસા વેચવાના આરોપમાં દુકાનના માલિક ઇમરાન યુસુફ કુરેશી અને નઈમ શેખ સહિત છ લોકોની ધરપકડ કરી હતી.

એપ્રિલ 2023માં ગુજરાતના નવસારીમાં અહમદ મોહમ્મદ અને ચાચા અઝીમ ભાઈ દ્વારા ચલાવવામાં આવતી ખાણી-પીણીની એક દુકાનમાં ગૌમાંસ ભરેલા સમોસા વેચવામાં આવી રહ્યા હતા, જેને તેઓ ચિકન અને મટન સમોસા કહીને વેચતા હતા.

છેલ્લા કેટલાક વર્ષોમાં ‘લવ જેહાદ’ના હજારો કિસ્સાઓ સામે આવ્યા છે, જેમાં મુસ્લિમ યુવકો હિંદુ મહિલાઓને પોતાની મજહબી ઓળખ છુપાવીને પ્રેમજાળમાં ફસાવે છે, લગ્નના બહાને શારીરિક સંબંધો બાંધે છે. ત્યારપછી બ્લેકમેલ કરે છે, હિજાબ કે બુરખા જેવો ઇસ્લામિક પહેરવેશ થોપે છે અને અંતે તેમને ઇસ્લામ અંગીકાર કરવા તેમજ નિકાહ કરવા માટે મજબૂર કરે છે. આવા મોટાભાગના કિસ્સાઓમાં એક સમાન બાબત એ જોવા મળી છે કે હિંદુ મહિલાઓને બળજબરીથી ગૌમાંસ ખવડાવવામાં આવે છે.

બીજી તરફ દુર્ગા પૂજા, નવરાત્રિ અને છઠ્ઠ પૂજાથી લઈને ગંગા, યમુના અને સરસ્વતી જેવી પવિત્ર નદીઓની દેવી તરીકે પૂજા કરવા સુધી—હિંદુ ધર્મમાં નારી શક્તિને વિશેષ અને સર્વોચ્ચ મહત્વ આપવામાં આવ્યું છે. આનાથી વિપરીત, ઇસ્લામિક પરંપરામાં મહિલાઓને બીજા દરજ્જાના નાગરિક તરીકે જોવામાં આવે છે, જેમની ઓળખ તેમના પુરુષ ‘સંરક્ષકો’ની આસપાસ જ ફરે છે.

ઇસ્લામિક ગ્રંથોમાં મુસ્લિમ મહિલાઓ માટે આખું શરીર ઢાંકવું, ઘરમાં નમાજ પઢવી અને કોઈ પુરુષ ‘મહરમ’ (નજીકના સંબંધી) સાથે જ ઘરની બહાર જવું અનિવાર્ય ગણાવાયું છે. તેમજ પુરુષોને ચાર પત્નીઓ રાખવાની અને પત્નીને મારવા-પીટવા સુધીની છૂટ આપવામાં આવી છે.

મજહબી કટ્ટરતા, મહિલાઓનું શોષણ અને તેનો ઇતિહાસ

જ્યાં એક તરફ મુસ્લિમ પુરુષો માટે પોતાની મહિલાઓની રક્ષા કરવી અને તેમને પડદામાં (છુપાવીને) રાખવી અનિવાર્ય ગણાય છે, ત્યાં બીજી તરફ ઇસ્લામિક ગ્રંથોમાં કાફિર (બિન-મુસ્લિમ) મહિલાઓને યુદ્ધની લૂંટ અથવા ‘માલ-એ-ગનીમત’ તરીકે સ્વીકાર્ય ગણવામાં આવી છે. વાસ્તવમાં કેટલાક સમકાલીન ઇસ્લામિક વિદ્વાનોએ એવી ટિપ્પણી પણ કરી છે કે ઇસ્લામ મુસ્લિમોને કાફિરો અથવા બિન-મુસ્લિમો વિરુદ્ધ જેહાદ દરમિયાન મહિલાઓને યૌન દાસી (સેક્સ સ્લેવ) બનાવવાની અને અપમાનિત કરવાના ભાગરૂપે બળાત્કાર કરવાની મંજૂરી આપે છે.

આવી વિકૃત માનસિકતા કે કાફિર મહિલાઓ કાફિર પુરુષો અને તેમના ધર્મને અપમાનિત કરવાનું સાધન છે—વિશ્વભરના કટ્ટરપંથી મુસ્લિમોમાં એકસરખી જોવા મળે છે. રેપ જેહાદના કિસ્સાઓથી લઈને ભારતમાં હિંદુ મહિલાઓને નિશાન બનાવતી મુસ્લિમ બળાત્કાર ગેંગો અને બ્રિટનમાં પાકિસ્તાની મુસ્લિમ ગ્રૂમિંગ ગેંગ (Grooming Gangs) સુધી—ઇસ્લામવાદીઓ મજહબી વર્ચસ્વ સ્થાપિત કરવાના સાધન તરીકે બળાત્કારને એક હથિયારની જેમ વાપરે છે.

કેરળના લવ જેહાદના કિસ્સા અને તાજેતરના નાશિક TCS કન્વર્ઝન જેહાદના કેસથી એ પણ સ્પષ્ટ થાય છે કે, કેટલીક વાર મુસ્લિમ મહિલાઓ પણ મુસ્લિમ પુરુષોને હિંદુ મહિલાઓને રેપ જેહાદ અને ઇસ્લામમાં ધર્માંતરણનો શિકાર બનાવવામાં મદદ કરે છે. ગૌહત્યા હોય કે બિન-મુસ્લિમ મહિલાઓ પર બળાત્કાર, ઇસ્લામવાદીઓ બિન-મુસ્લિમો, ખાસ કરીને મૂર્તિપૂજક હિંદુઓને અપમાનિત કરવાને પોતાની મજહબી ફરજ માને છે, કારણ કે કુરાનમાં મૂર્તિપૂજાને સૌથી મોટું પાપ (શિર્ક) ગણાવવામાં આવ્યું છે.

આ એવા કેટલાક તાજેતરના ઉદાહરણો છે જે દર્શાવે છે કે ઇસ્લામિક આક્રમણકારોની ચોથી અને પાંચમી પેઢીના વંશજો હિંદુઓ પ્રત્યે પોતાની નફરત કેવી રીતે પ્રગટ કરે છે. એ ન ભૂલવું જોઈએ કે મધ્યયુગમાં પણ જ્યારે બર્બર ઇસ્લામિક આક્રમણકારો ભારત પર ચડાઈ કરતા હતા, ત્યારે તેઓ અવારનવાર પોતાની સેનાની આગળ ગાયોને રાખતા હતા. કારણ કે તેઓ સારી રીતે જાણતા હતા કે હિંદુઓ ગાયની પૂજા કરે છે અને તેના પર હુમલો નહીં કરે.

આ લેખ મૂળ હિન્દીમાં લખાયેલો છે, મૂળ લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો.